راهنمای نگارش مقاله

راهنماي تنظيم مقالات جهت پذیرش در نخستین همایش ملی ایرانشناسی و میراث نوشتاری عربی

 راهنمای فنی:

نوع و اندازۀ قلم‌ها:

عنوان مقاله:B  نازنین سياه و اندازۀ 16.

نام نويسندگان: B  نازنین نازک و اندازۀ 12.

واژه‌هاى «چکیده» و «واژگان کلیدی»: B  نازنین سياه و اندازۀ 12.

متن چکيده و واژگان کليدى: B  نازنین نازک و اندازۀ 12.

عناوين متن: B  نازنین سياه و اندازۀ 14. [عناوین عربی: 17 / Traditional Arabic  عناوین لاتین: Times New Roman 14]

متن فارسی: B  نازنین نازک و اندازۀ 13. [متن عربی:  / Traditional Arabic 16 متن لاتین: Times New Roman 13]

ارجاعات درون‌متنی: B  نازنین نازک و اندازۀ 12.

پی­نوشت‌ها: B  نازنین نازک و اندازۀ 12.

کلمات لاتين در پانوشت: Times New Roman نازک و اندازۀ 10.

جداول: B  نازنین نازک و اندازۀ 12.

اطلاعات کتاب‌شناختى فهرست منابع و مآخذ: B  نازنین نازک و اندازۀ 12، (نام کتب و مجلات: کج و سياه).

نام مقاله و نويسندگان و عنوان چکيده انگليسى و واژگان کليدى: Times New Roman سياه و اندازۀ 12.

متن چکيده انگليسى و واژگان کليدى: Times New Roman نازک و اندازۀ 12.

متن چکيده عربی و واژگان کليدى: Traditional Arabic نازک و اندازۀ 14.

فاصله‎میان  خطوط ۱سانتی­متر، حاشیه از بالا و پایین 4 سانتی‌متر، از چپ و راست 3 سانتی­­متر.

مقاله حداکثر در 8000 واژه تنظیم شود.

 

راهنمای نگارشی:  

واژگان کليدی با علامت ويرگول از هم جدا شوند و در پايان هم نقطه قرار نگيرد.  

نقل قول‌های مستقيم بين دو علامت «» قرار بگيرد.

بين نشانه‌های نگارشی و کلمۀ پيشين نبايد فاصله‌ای باشد.

بين نشانه‌های نگارشی و کلمۀ بعدی بايد يک فاصله بيايد.

عبارات داخل دو کمان، و نظاير آن نبايد با آنها فاصله داشته باشد، مانند: (در اصطلاح نحويان)، «تضمين»، "نحو".

حرف «و» در متون عربى به کلمۀ پس از خود مى‌چسبد.

شيوۀ نگارش الف مقصوره و يای منقوطه و کاف عربی کاملا رعايت شود، مانند: إلى، يقضي، عليک.

شيوۀ نگارش همزۀ وصل و قطع کاملا رعايت شود، مانند: أکرم، إلی، استقل، أورد، ابتلاء.

اگر نام کتابی در متن مقاله ذکر شود، بايد به صورت کج / ايتاليک بيايد.

در نگارش عناوين فرعی و اصلی از عدد استفاده شود، مانند: 1ـ1. / 1ـ1ـ1.

تنها معادل انگليسی اصطلاحات در پاورقی آورده شود و از ذکر معادل فرانسوی يا ... اجتناب شود.

ارجاعات درون متنی، به اين صورت بيايد:

قرآن: (نام سوره شمارۀ سوره: شمارۀ آيه).

کتاب و مقاله: (نام خانوادگی، سال نشر: ج، ص).

منبع الکترونيکی: (نام نويسنده، تاريخ دسترسی). اگر نام نويسنده ذکر نشده بود، عنوان مطلب يا نام پايگاه يايد.

برای سال شمسی، علامت اختصاری "ﻫ.ش" و برای سال قمری علامت "ﻫ" و برای سال ميلادی علامت اختصاری "م" به کار رود و بدون فاصله بعد از سال قرار بگيرد.

در صورت نبودِ تاريخ نشر، مکان نشر و ناشر در کتاب به ترتيب از علامت‌هاى اختصاری "د.ت"، "د.م" و "د.ن" استفاده شود.

نمونه‌ها: (البقرة 2 : 25)، (عمر، 2008م، ص 290)، (النويري، 1440ﻫ، ج 2، ص 467)، (آذرنوش، 1392ﻫ.ش، ص 23)، (ضيف، د.ت، ص 87)، (جعفريان، 3/11/1398).

در صورت نياز به ذکر دو شمارۀ صفحه، شماره‌ها از کوچک به بزرگ و به ترتيب از راست به چپ نوشته شود، مانند: (زرين‌کوب، 1343ﻫ.ش، ص 143 ـ 154).

منابعی که در قسمت پيشينه بحث به آنها اشاره می‌شود، حتما در فهرست منابع پايانی ذکر شود.

در فهرست منابع پايانى، کتاب و مقاله با هم می‌آيد و منابع الکترونيکی جداگانه ذکر می‌شود.

منابع پايان متن بر اساس نام اشهر نويسندگان و به ترتيب الفبا و در سه بخشِ مجزاى عربی، فارسی و انگليسی بيايد.

نام اشهر همان نام خانوادگی، لقب يا کنيۀ مشهور، يا تخلصِ صاحب اثر است. در خصوص نام‌هاى عربی که دو يا سه کلمه‌اى است، بخش اخير به عنوان نام خانوادگی قلمداد می‌شود.

در صورتی که از منابع لاتين استفاده شده است، در ارجاعات درون متن، نام نويسنده به ضبط زبان مقاله نوشته شود.

در صورتی که تعداد نويسندگان بيش از يک نفر بود، به شيوه زير اقدام شود:

دو نويسنده: صدری افشار، غلامحسين؛ و نسترن حکمی.

سه نويسنده: صدری افشار، غلامحسين؛ نسترن حکمی؛ و نسرين حکمی.

چهار نويسنده: صدری افشار، غلامحسين؛ و ديگران (در زبان فارسی) / و آخرون (در زبان عربی).

عنوان فرعی مقاله يا کتاب، بعد از عنوان اصلی و گذاشتن دو نقطه درج می‌شود.

جزئيات دقيق منابع در پايان متن به صورت زير بيايد:

نام ‌خانوادگی نويسنده، نام نويسنده. (سال انتشار). عنوان کتاب به صورت ايتاليک و سياه. ترجمه / تحقيق / شرح + نام مترجم، محقق، شارح. نوبت چاپ. مکان نشر: ناشر.

اگر منبع، مقاله باشد به صورت زير بيايد:

نام ‌خانوادگی نويسنده، نام نويسنده. (سال نشر در دو کمان). «عنوان داخل گيومه». نام مجله به صورت ايتاليک و سياه. شمارۀ چاپ، شمارۀ صفحۀ آغاز و پايان مقاله.

مانند: وليد جرادات، رائد. (2015م). «بنية الصورة الفنية في النصّ الشعري الحديث: نازک الملائکة أنموذجا». جامعة دمشق. ج 29. ع 1. ص 583 ـ 551.

اگر منبع، پايان‌نامه باشد به صورت زير بيايد:

نام خانوادگی پژوهشگر، نام کوچک پژوهشگر. (سال دفاع). عنوان پايان‌نامه(ايتاليک و سياه). رسالة الماجستير / أطروحة الدکتوراه. نام دانشگاه. نام دانشکده.

مانند: شمس، علي. (1382ﻫ.ش). بحث في شعر الجاهليين والمخضرمين .... أطروحة الماجستير. جامعة أصفهان. کلية اللغات الأجنبية.

اگر منبع، الکترونی بود، به صورت زير بيايد:

نام خانوادگی نويسنده، نام ‌اشهر نويسنده، نام نويسنده. عنوان مطلب به صورت ايتاليک و سياه. تاريخ دسترسی: آدرس اينترنتی در سطر بعد به صورت چپ‌چين.

مانند: خليل، سعاد. عنوان البحث. 3/12/1398:

https://www.raialyoum.com/index.php

 

نکات مهم:

 

- مقاله باید نتیجه تحقیقات نویسنده (نویسندگان) باشد.

- مسئولیّت مطالب و درستی محتوای مقاله بر عهده نویسنده است.

- مقاله نباید در نشریّه دیگری منتشر شده باشد.

- در مقالات مستخرج از پایان نامه نام استاد راهنما و دانشجو ذکر شود و استاد راهنما نویسندۀ مسئول است.

- ویراستار همایش در ویرایش ادبی مقاله بدون تغییر محتوای آن آزاد است.

- مقاله برای ارزیابی در اختیار داوران قرار می گیرد.

- نام کامل نویسنده، مرتبه علمی، دانشگاه محلّ تدریس یا تحصیل، رشته تحصیلی، ایمیل و شماره همراه نویسنده در صفحه جداگانه‌ای ضمیمه شود (نویسندۀ مسئول با علامت * مشخص شود).

- ارسال مقاله تنها از طریق سامانه نخستین همایش ملی ایرانشناسی و میراث نوشتاری عربی به نشانی https://confis.ir/fa/home امکان‌‌پذیر است.